Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.
5372 bf1b 500
Ucieczki
Reposted fromEmisja Emisja
8341 e011 500
Reposted fromprzeniesienie przeniesienie
6954 473f 500
Reposted fromprzeniesienie przeniesienie
Uprzytomniła sobie, że na ścianie w jej pokoju została powiększona fotografia Bogumiła. Fotografie dzieci, stojące na komodzie, chwyciła i w ostatniej chwili włożyła do walizki, a o Bogumile zapomniała. Przez mgnienie gotowa była zaniechać wszelkiej podróży, lecieć z powrotem do tej ściany, ale ta ściana pewno już chwieje się, pali, pewno już leży w gruzach! Pragnęła - to, by cały bieg dziejów, co z hukiem ruszyły z posad, wstrzymał się, stanął na chwilę i ocalił tę fotografię, to przeciwnie - by zawrzał jeszcze większym zamętem. Ach, po cóż ta cisza, ta pogoda na drodze? Niech wszędzie grzmi, niech wszystko się druzgocze, aby wśród burzy niczym się stało to jej nielitościwe zapomnienie. Nielitościwe?! A czyż ona sama, nie fotografia, ale żywy człowiek, nie była kiedyś stokroć srożej raz na zawsze przez kogoś zapomniana?
— Noce i dnie
Reposted byfreeway freeway

"Ja oczywiście nie jestem ponura jak noc. Ale cały czas w jakimś napięciu – jakbym jechała złym pociągiem".


— Tove Jansson "Listy"
Reposted frommerkaba merkaba
"To pierwszy list do ciebie. Kładę się z gorączką. Leżę w gorączce. Mam ją na dnie oczu. Potem wstaję z gorączką. Z gorączką chodzę po mieście. Mówię. Gubię myśli w gorączce. Nagle chce mi się pić. Nagle nie mogę przełknąć. Przypływy gorączki. Nagle mówię w gorączce mnóstwo rzeczy nie związanych. To znów przebiegł dreszcz sypkich słów i myśli. W gorączce. Suchy dreszcz chłodu którego wcale nie ma poza mną i znów upał wilgotny. Na skórze. We mnie. Dotknięcie twarzy. Zimno. Parzy. Można z tym chodzić. Z tobą chodzę. W tobie leżę. W gorączce. Zaczynam mówić. Gubię myśli. Odnajduję. Myśli i ciebie. Na dnie oczu. Zimno i gorąco. W całym ciele twoje przypływy. Dreszcz gorączki. Mój dreszcz. Twój dreszcz."
— Robert Stiller
Reposted frommerkaba merkaba
"Czytać należy intensywnie. Czasami powinieneś czytać z intensywnością większą od tej, z jaką pisano tekst, który czytasz. Czytać należy gorliwie, z pasją, z uwagą i bezlitośnie. Autor może paplać, lecz ty czytaj rozumnie; każde słowo, jedno po drugim, tam i z powrotem, wsłuchując się w książkę, wypatrując śladów, które prowadzą w gąszcz, uważając na tajemnicze sygnały, które sam autor mógł przeoczyć, gdy kroczył naprzód w puszczy swojego dzieła. Nigdy nie należy czytać lekceważąco, od niechcenia, jak ktoś, kogo zaproszono na królewską ucztę, a on tylko dłubie końcem widelca w potrawach. Czytać trzeba elegancko, wielkodusznie. Czytać należy tak, jakbyś w celi śmierci czytał ostatnią książkę, którą ci przyniósł strażnik więzienny. Czytać trzeba na śmierć i życie, bo to największy ludzki dar. Pomyśl: tylko człowiek umie czytać. ” 
- Sándor Márai
Reposted frommerkaba merkaba
O ile łatwiej jest umierać tym, którzy w coś wierzą! Tym, którzy są przekonani, że śmierć to nie koniec wszystkiego. W oczach których świat dzieli się wyraźnie na białe i czarne, którzy wiedzą dokładnie, co trzeba zrobić i dlaczego, którzy niosą pochodnie idei wiary, a w ich świecie wszystko wygląda prosto i zrozumiale. Tym, którzy nie mają żadnych wątpliwości, żadnych wyrzutów sumienia. Takim ludziom umiera się lekko. Umierają z uśmiechem.
— Dmitry Glukhovsky – Metro 2033
Reposted frompuella13 puella13
-(...) Myślę, że w każdym głębokim smutku kryje się odrobina komizmu.
— Haruki Murakami – Ślepa wierzba i śpiąca kobieta
Reposted frompuella13 puella13
Przyzwyczajenie to zadziwiająca rzecz. Wystarczy, żeby zabrakło jednego elementu, i człowiek się czuje, jakby kawałek świata go porzucił
— Haruki Murakami – Ślepa wierzba i śpiąca kobieta
Reposted frompuella13 puella13
- Myślę, że serce przypomina głęboką studnie. Nikt nie wie, co jest na dnie. Można tylko sobie wyobrażać na podstawie tego, co czasami wypływa na powierzchnię.
— Haruki Murakami – Ślepa wierzba i śpiąca kobieta
Reposted frompuella13 puella13
4124 e8e1 500
Reposted fromadzix69 adzix69
Od niepamiętnych czasów nie da się oddzielić poezji od symbolizmu. Tak jak nie można oddzielić piratów od rumu.
— Haruki Murakami – Kafka nad morzem
Reposted frompuella13 puella13
- Wyciągnęła do mnie rękę, nie wiedziałem co mam zrobić, więc połamałem jej palce swoim milczeniem.
— Strasznie głośno, niesamowicie blisko
Reposted fromefekt-placebo efekt-placebo
Niechaj Bóg ma w swej opiece człowieka, który Cię naprawdę pokocha. Złamiesz mu serce, śliczna moja, okrutna, psotna kotko, która tak jest nieuważna i pewna siebie, że nie stara się nawet osłaniać swoich pazurków
— Przeminęło z wiatrem
Reposted fromefekt-placebo efekt-placebo
(...) może prawie nikt na świecie nie pragnie wolności. Ludzie tylko myślą, że jej pragną. To wszystko iluzja. Gdyby naprawdę dano im wolność, większość nie wiedziałaby, co począć. Lepiej to zapamiętaj. Ludzie w rzeczywistości lubią niewolę.
— Haruki Murakami – Kafka nad morzem
Reposted frompuella13 puella13
Jest tylko jeden rodzaj szczęścia, ale rodzajów nieszczęść jest tyle, ile jest nieszczęśliwych ludzi.
— Haruki Murakami – Kafka nad morzem
Reposted frompuella13 puella13
-Wszyscy ciągle tracimy różne ważne dla nas rzeczy - mówi, gdy telefon milknie. - Ważne okazje, możliwości, doznajemy uczuć, których nie da się odwrócić. Na tym między innymi polega znaczenie życia. Lecz w naszych głowach, przypuszczam, że to jest w naszych głowach, znajduje się niewielki pokój do gromadzenia takich rzeczy jako wspomnień. Na pewno wygląda jak pokój z księgozbiorem tej biblioteki. I żeby dokładnie poznać stan własnego serca, musimy ciągle katalogować zbiory w tym pokoju. Trzeba też tam sprzątać, wietrzyć, zmieniać wodę w wazonach z kwiatami. Innymi słowy, będziesz wiecznie żył we własnej bibliotece."
— Haruki Murakami – Kafka nad morzem
Reposted frompuella13 puella13
Świat jest pokręcony i przez to powstaje trójwymiarowa głębia. Jak ktoś chce mieć wszystko proste, powinien żyć w świecie opartym na ekierce.
— Haruki Murakami – Kafka nad morzem
Reposted frompuella13 puella13
Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki.
— Haruki Murakami – Kafka nad morzem
Reposted frompuella13 puella13
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl